Wat nieuwe foto's:
Hier het schuwste diertje, verticaal rustend in de cambomba:

Hier hetzelfde diertje, rustig zittend op de bodem.
Let vooral op het zichtbare horizontale groeinaadje.
Dit is dus de rustigste eter: slakjes, regenwormen, rode muggenlarven worden wreed verscheurd. Aan kattenbrokjes word slechts geroken, daarna loopt ze ongeïnteresseerd weg:

Hier opduikend uit haar veilige schuilplaatsje:

Dan hier de vraatzuchtige dame.
Als een waar roofdier ligt ze afwachtend tussen de cambomba:

Zoveel als het schuwe dier zich onder de stronk ingraaft in het zand, zoveel ligt deze op het kurk te zonnen.
Dat, in combinatie met het enthousiastere (vr)eetgedrag, zorgt denk ik voor een hogere stofwisseling. Dit dier warmt zich aanzienlijk meer op dan het schuwe diertje.
Bekje open:

Hier eventjes tijdens een kort momentje van ... uhm... jezelf naar binnen vouwen

I know: ze is te dik... ze krijgt ook gerantsoeneerd voer (kleine porties en eventjes een verbod op het rijke kattenvoer). Helaas is haar reuk dusdanig, dat ze vaak bij het voedsel van de schuwere is, nog voor dat die het allemaal heeft kunnen wegwerken.
Daarnet heeft de schuwe echter een volledig slakje alleen weggewerkt

... De dikke dame mocht dus een dagje langer "vasten".

Hier nog een wat duidelijkere foto van de groeinaden tussen haar schildplaten... behoorlijk contrast met de schuwere.
Op deze foto lijken de naden extreem licht van kleur.
Kijkend van bovenop het diertje is het al donkerder... in het water is de kleur van de naden nagenoeg zo donker als de schildplaatjes zelf.
